But Can AI be Creative

AI can be creative in certain ways, though its approach to creativity is very different from human creativity. When we talk about creativity in AI, it often comes down to how well an AI can generate new ideas, solve problems in novel ways, or produce art, music, or writing that feels fresh or innovative. However, its creative output is typically bound by the data and patterns it has been trained on, as well as the algorithms that guide its process. Here’s a closer look at what AI creativity involves:

1. Generative Creativity

  • Examples: AI-generated art, music, and writing are among the most visible examples of generative creativity. Models like DALL-E, GPT, and others use vast datasets of images, text, and audio to create something new by combining and transforming existing patterns in unique ways.
  • Mechanism: Generative models use sophisticated algorithms to synthesize data, but they’re not truly creating from scratch or from personal inspiration; instead, they combine elements learned from training data. So, while the output may look creative to us, it’s a reconfiguration of prior data rather than an entirely novel concept.

2. Problem-Solving and Innovation

  • Examples: AI algorithms can help discover new drugs, suggest innovative materials, or optimize systems in ways that weren’t obvious to humans. AI excels at exploring many possibilities at once, especially in structured fields like mathematics, physics, and chemistry.
  • Mechanism: Using methods like reinforcement learning or evolutionary algorithms, AI can “explore” solutions by trial and error or adapt previous successful strategies to new challenges. In many cases, the solutions AI finds can surprise or even inspire human researchers, as they may break with traditional thinking or assumptions.

3. Augmenting Human Creativity

  • Examples: AI can serve as a collaborator in creative fields, helping artists, musicians, and writers experiment with new ideas, overcome creative blocks, or find unexpected directions. For instance, musicians might use AI to generate a melody based on a given style or genre.
  • Mechanism: In this role, AI acts more like a tool that expands the human creative process, giving artists and creators a starting point, reference, or unexpected twist. The final creative control and decision-making, however, remain with the human.

4. Limitations in True Creativity

  • Context and Intent: Human creativity is driven by emotions, experiences, and intentions, all of which give depth and meaning to creative work. AI doesn’t experience these things; it operates without consciousness, intuition, or intent.
  • Originality: While AI can generate outputs that look original, it isn’t creating from a true sense of originality; it’s generating based on patterns and probabilities in its training data. Even when it makes surprising connections, they lack the subjective motivation that often drives human creativity.

In Summary

AI can generate creative outputs by recombining existing elements in innovative ways, and it can even inspire or collaborate with humans. However, because it lacks true consciousness, personal experience, and emotional depth, AI’s creativity differs from human creativity in significant ways

Thanks to https://divvyhq.com/content-automation/the-ultimate-ai-test-how-creative-can-ai-get-in-content-creation/

The Creativity of AI

The creativity of AI is both fascinating and transformative, especially as we begin to see machines take on tasks that were traditionally exclusive to human imagination and ingenuity. AI’s approach to creativity is rooted in its ability to process vast datasets, recognize patterns, and generate new combinations of ideas, images, or words. Unlike human creativity, which draws from personal experience, intuition, and often an emotional or cultural connection, AI creativity is based on algorithms, probabilities, and learned data structures. But as it evolves, AI is beginning to exhibit behaviors that are eerily reminiscent of human creativity, inspiring a new dialogue about what it means to “create.”

For example, generative models like GPT-4 and DALL-E (which creates images from text prompts) showcase AI’s ability to produce art, music, literature, and design concepts. These systems don’t “feel” creativity as humans do, but they mimic it through a process called “generative synthesis,” blending learned elements to produce something original within a given framework. This approach has led to surprising, sometimes profound results, such as AI-written novels, original paintings, and new styles of music.

One powerful aspect of AI creativity is its capacity for collaboration. Human artists, writers, and scientists increasingly use AI as a partner, integrating its suggestions or novel outputs into their own work. In these hybrid environments, AI offers humans fresh ideas and perspectives that may not arise from a purely human-centered creative process. This symbiosis—where AI can suggest unanticipated plot twists in a novel or offer design combinations never before considered—hints at a future where creativity is shared between human and machine.

Still, AI’s creativity raises ethical and philosophical questions. Can an algorithmically generated piece be truly considered art? Who owns the creative rights? And what happens when AI begins to mimic human creativity so closely that it’s hard to tell the difference? These questions challenge our traditional notions of authorship, originality, and even the purpose of creativity itself.

As AI continues to develop, its role in creative fields could fundamentally change the landscape of human culture. Whether it remains a tool or grows into something closer to a collaborator, AI’s creativity will no doubt drive innovation and broaden our understanding of what creativity can be.

Een taart is rond, een taart heeft pi

Tijdens een evenement in 2006 net buiten Tokyo haalde Akira Haraguchi (geboren in 1946) een (niet officieel erkend) wereldrecord door het grootste aantal cijfers van pi op te sommen: 111.700. Hij deed er meer dan 16 uur en 30 minuten over.
Hij kon dat door elk cijfer in verband te brengen met een lettergreep en hij vormde een verzameling verhalen met de woorden die door die syllaben werden gevormd. Hij heeft nu meer dan 800 verhalen, meestal over dieren of planten.
Hij demonstreerde dus tegelijk een mnemotechnisch hulpmiddel. Verhalen worden vaak gebruikt om iets uit het hoofd te leren. Doordat Haraguchi-san pi uit het hoofd probeert te leren, heeft hij zich ook in mnemotechnische middelen bekwaamd. Daarover heeft hij nu lezingen. Hij werkt trouwens ook aan een methode om te herstellen van dementie.

Voor Haraguchi is pi meer dan een getal. Het is een spirituele roeping.
Hij vertelde: “Alles in deze wereld, onszelf inbegrepen, zijn verzamelingen van atomen, en dus van roterende elektronen. De ultieme geschiedenis van de mens evolueert in de richting van een gelukkige eindbestemming voor alle volkeren. De aarde, het melkwegstelsel en het universum roteren allemaal. Met andere woorden: ik denk dat rotatie de absolute waarheid is, en daarin zit het getal pi verborgen. Ik meen een leven volgens de waarheid te kunnen leiden als ik denk aan pi.”
Voor hem is pi opzeggen hetzelfde als een Boeddhistische mantra opzeggen. Hij heeft trouwens maar ongeveer een uur per dag nodig om er 15.000 op te zeggen. Volgens de leer van het Zen-Boeddhisme draagt alles dat bestaat in deze wereld de geest van Boeddha. Dus ook pi.

De cijfers van pi uit het hoofd leren begon al in het begin van de 19e eeuw. Toen waren er echter maar een honderdtal bekend. Tegenwoordig zijn er meer dan 100 biljard cijfers bekend. De berekening ervan duurde 158 dagen en werd voltooid op 21 maart 2022.

En hop naar Europa!

Na drie keer “afreizen” naar Mars is het deze keer de beurt aan Europa, een van de grootste manen van Jupiter.

Ook deze keer maakt Nasa het mogelijk om “mee te reizen” met een kunstmaan. “Meereizen” betekent dat je naam via deze inschrijving wordt gegraveerd op het ruimtetuig Europa Clipper van Nasa. Technici van het Microdevices Laboratory in NASA’s Jet Propulsion Laboratory in Zuid-Californië zullen met een elektronenstraal de naam graveren op een silicon microchip ter grootte van stuk van 10 cent van een Amerikaanse dollar. Elke regel tekst is kleiner dan 1/1000e van de dikte van een menselijk haar (75 nanometer).

Dat toestel zal 2,9 miljard km afleggen op weg naar Europa, waar vermoedelijk een oceaan onder het hardbevroren oppervlak ligt. Het verkoopargument is natuurlijk dat er leven zou kunnen zijn, maar laten we niet vooruitlopen op dat soort ontdekkingen.

Het tuig wordt in oktober 2024 gelanceerd, maar arriveert pas in 2030. Het zal dan tientallen jaren rond Jupiter draaien, en heeft speciale apparatuur aan boord om de aard van de vermoedelijke ondergrondse oceaan van Europa te onderzoeken. De mogelijke oceaan zou meer dan twee keer zo veel water kunnen bevatten als de oceanen op aarde. Het ijs zou er vloeibaar zijn door de getijdekrachten van Jupiter. De vraag is of er ook de ingrediënten voor leven zijn, en of het er zich ook wel had kunnen ontwikkelen. Clipper zal vooral sommige voorwaarden voor leven onderzoeken.

Taart vandaag: pi-dag!

Ter gelegenheid van Pi-dag liet ik Chat GPT een tekst schrijven, en zoals gewoonlijk goot die babbelbox mijn scherm vol letters. Maar er werd beweerd dat de Oud-Egyptenaren pi gebruikten bij de bouw van piramiden, al zitten daarin alleen driehoeken en vierkanten. Waarom zouden ze daarvoor pi gebruiken? Zoals gewoonlijk was de kletsfabriek verdwaald in de massa’s tekst op internet, en had ze ergens een verkeerd verband gelegd tussen samen voorkomende woorden. Er stond nog een massa andere gegevens in het stukje, maar dat allemaal controleren zou me gewoon meer tijd kosten dan zelf iets schrijven.

Inderdaad blijkt uit het Rhind-papyrus dat de Egyptenaren wel het een en ander afwisten van zowel pi als van rechthoeken en driehoeken. Dat papyrus ontstond ongeveer 2000 jaar voor onze jaartelling, dus zowat 4000 jaar geleden. Daarop verzamelde de Egyptische schrijver Ahmes of Ahmose (ongeveer 1680-1620) een groot aantal wiskundige problemen en hun oplossingen. Hij merkte zelf op dat hij een document had gebrukt dat nog 200 jaar eerder zou zijn opgesteld. Andere, minder uitgebreide bronnen van Oud-Egyptische wiskunde zijn de Moskou-papyrus, de Kahun-papyrus en de Berlijn-papyrus.

Daaruit blijkt dat de Egyptische samenleving in eeuwen van relatief stabiel bestuur een samenhangend systeem van getallen en rekenen met getallen wist op te bouwen, maar de meeste problemen vermeld in die teksten zijn erg praktisch van aard. De wiskunde van de Oude Egyptenaren is vooral toegepaste rekenkunde. En die toepassingen waren op de dagelijkse praktijk gericht, zoals het verdelen van hoeveelheden en het bepalen van oppervlakte en inhoud.

Hun meetkundige kennis ontleenden de Egyptenaren dus aan de praktijk. Ze wisten bijvoorbeeld dat de oppervlakte van een rechthoek gelijk was aan de lengte maal de breedte. Ook konden ze de oppervlakte van een driehoek berekenen.

Interessant voor vandaag is dat ze de oppervlakte van een cirkel berekenden met behulp van de diameter. Dat deden ze door 8/9 van de lengte te kwadrateren, wat ongeveer overeenkomt met een pi-waarde van 3,16, wat hoe dan ook sterk afwijkt van 3,14159. Met hun kennis van oppervlaktesommen konden ze volumes berekenen van cilinders en piramides. Dat gebeurde met reeksen van kleine rekensommen.

In vergelijking met onze huidige kennis is die van de Egyptenaren erg beperkt, en onze 6e-jaarsleerlingen uit het basisonderwijs komen verder, ook met pi.

De pîn die we als illustratie gebruikten, verschijnt ter gelegenheid van de Pi-race. Meer daarover hier.

Friesland op Mastodon

Het Twitter-alternatief Mastodon heeft enkele nadelen en enkele voordelen.

Een van de nadelen is dat het op Mastodon wat moeilijker is om mensen met dezelfde belangstelling te vinden dan op Twitter, omdat Twitter tweets in je feed zet op basis van je eigen activiteit. Je moet dus wat meer zoeken, maar dat kan met het zoekveld waarin je tags en adressen van Mastodon-leden kunt invullen. Daardoor heb je op Mastodon ook wel minder last van ongewenste berichten in je feed.

Een van de voordelen is dat Mastodon 500 karakters per bericht toelaat, in plaats van slechts 280. Dat lijkt geen groot verschil uit te maken: 500 tekens is nog altijd geen 500 woorden. Maar toch valt op dat berichten invoeren op Mastodon een stuk comfortabeler is dan op Twitter, en het verschijnsel van de “feuilleton-berichten” komt op Mastodon nauwelijks voor.

Een ander voordeel is dat Mastodon een gedentraliseerd systeem is. Dat was ook de oorspronkelijke bedoeling van internet: een gedecentraliseerd computernetwerk, zodat ondanks het uitvallen van één server de andere servers elkaar nog altijd kunnen bereiken. Twitter is echter sterk gecentraliseerd, Mastodon niet. Mastodon is zelfs zo sterk gedecentraliseerd dat iedereen die dat wenst op eigen initiatief een Mastodon-server kan opzetten. De software is immers vrij beschikbaar.

Dat hebben in Friesland enkele mensen gebruikt om een server voor Friesland te installeren. Het internetadres is https://mastodon.frl

Volgens hun eigen informatie is @mastodon.frl “voor iedereen die een warme band heeft met Friesland. De hoofdtaal is Nederlands, ook het gebruik van de Friese taal en andere regionale dialecten wordt gewaardeerd. Dus: van Friezen, voor Friezen, in de breedste zin van het woord!”

Salman Rushdie verliest oog

Salman Rushdie (75) wordt momenteel geopereerd nadat hij vandaag, vrijdag 12 augustus 2022, werd aangevallen door een zwart-gemaskerde man met een mes waarbij hij meerdere messteken kreeg.

Ook een interviewer, Henry Reese, werd aangevallen. Henry Reese is de co-stichter van een non-profit-organisatie, de City of Asylum in Pittsburg, die onderkomen verleent aan schrijvers die worden vervolgd. Hij was lichter gewond.

Op 14 februari 1989 vaardigde de Ayatollah Ruhollah Khomeini van Iran een fatwa uit tegen Salman Rushdie, waarin hij moslims opdroeg om Rushdie te vermoorden. Volgens sommigen omdat Rushdie de islam beledigde in de roman The Satanic Verses, maar volgens anderen omdat het boek beschreef hoe Khomeini de islam gebruikte om in Iran aan de macht te komen.

In theorie kan een fatwa alleen worden ingetrokken door wie hem invoerde, en aangezien Khomeini is gestorven zonder hem in te trekken – hij stierf in het jaar waarin hij hem uitsprak – is het dus onmogelijk dat hij wordt ingetrokken.

Alhoewel de Iraanse staat zich ondertussen heeft gedistantieerd van de fatwa, zijn er wel nog allerlei andere organiasties die er wel nog achter staan.