Tag: nederlands

Engelse handelscorrespondentie in de praktijk, door W. Bladen en F. Rohrer

Bespreking: Peter Motte, 440 woorden

1990. Dat is al een tijd geleden. Toen verscheen “Engelse handelscorrespondentie in de praktijk”. Hier en daar vind je het vermeld met als ondertitel: “Snel zaken doen per fax. Complete brieven voor directe toepassing”. “Volledig verouderd,” denken velen.

Maar voorzichtig: het is boek in hoofdzaak gericht op eerstejaarsstudenten, wat blijkt uit de zowat honderd bladzijden woordenschatlijsten, met o.a. onregelmatige werkwoorden, nationaliteiten en plaatsnamen. Iedere hedendaagse student zal hier nog altijd veel mee leren.

De auteurs hebben de stof aangebracht met brieven die aan elkaar worden gehaakt door een verhaal waarin een zakenman en zijn zoon het dagelijks werk in een firma afhandelen. Dat is het praktische aspect dat in de titel wordt vermeld. Je kunt het hele boek als een simulatiespel zien. Er staan zelfs een paar telefoongesprekken in. Er worden goederen ingekocht en doorverkocht, er worden sollicitaties afgenomen, klachtenbrieven behandeld, te late betalingen aangepakt, gezocht naar vertegenwoordigers en handelspartners, inlichtingen over kredietwaardigheid ingewonnen …

E-mail was in de tijd nog onbekend, maar faxen werden wel al gebruikt. Er zijn dan ook enkele faxen als voorbeeld. Het is merkwaardig om die nu te zien: het lijkt alsof de fax werd beschouwd als een snelle variant van het telegram, maar de frasering was wat ruimer. Geen weggelaten woordjes meer, maar terwijl faxen op een bepaald moment alle kenmerken van een normale brief hadden, is dat in deze voorbeelden helemaal het geval niet.

Behalve de voorbeelden van vooral brieven en wat faxen en telefoongesprekken, met elkaar verbonden door dialogen tussen de betrokkenen, zijn er diverse oefeningen. Het gaat van invuloefeningen waarbij een ontbrekend woord moet worden aangebracht zoals een voorzetsel of een opgegeven werkwoord in de goede vorm moet worden geschreven, tot vertaaloefeningen. Aangezien het boek soms uitspraakoefeningen bevat waarin fonetische spelling wordt toegepast, was er misschien ook een deel voor de leraar bestond, maar daar wordt nergens naar verwezen en we vonden er ook geen sporen van op internet.

Het boek werd ooit aangeprezen met “Een voortreffelijke hulp bij allerlei dagelijks terugkerende correspondentieproblemen”. Zo ver zouden we het tegenwoordig niet meer durven drijven doordat e-mail ontbreekt, maar het is nog altijd een degelijk boek dat de student een goede en uitgebreide basiswoordenschat en kennis van Engelse zinswendingen meegeeft, en een inkijk in dagelijkse handelspraktijken zonder in een bedrijf te moeten zijn.

Engelse handelscorrespondentie in de praktijk, W. Bladen en F. Rohrer, 1990, Amsterdam, Omega-boek, geïllustreerd, met lijst onregelmatige werkwoorden, woordenlijst Engels-Nederlands en Nederlands-Engels, oorspr. “Five steps in business correspondence”, vertaald uit het Duits door Gerard Grasman, paperback, 250 p’s, 21,5x14x2 cm, isbn 90-6057-505-9

donderdag 11 – zaterdag 13 januari 2024

Blik achter de schermen van een vertaling (4)

Deze keer een kleinigheidje, dat wat te maken lijkt te hebben met valse vrienden, maar niet heus.

De oorspronkelijke Duitse zin was:

Details wie Antenne, Luftpumpe oder Handlauf vertiefen die optische Nähe eines Modells zum Vorbild.

Dat “vertiefen” is wel degelijk “verdiepen” in het Nederlands, en je kunt inderdaad zeggen dat een tekst “diepgang” heeft. Ook voor andere zaken, zowel concrete als abstracte, kan “diep” of “diepgang” worden gebruikt om weer te geven dat iets grondiger is.

Maar het werkwoord “verdiepen” past niet echt in de vertaling van bovenstaande zin. We maken het ons echter niet te moeilijk, en letten even alleen op dat “vertiefen”:

Details, zoals antenne, luchtpomp of handgreep, verdiepen de visuele gelijkenis van het model met het voorbeeld.

Even tussendoor: “optisch” wordt het best vertaald met “visueel”. En natuurlijk is “Nähe” als “nabijheid” ook geen goede oplossing. Maar dat terzijde.

Waar wij uiteindelijk mee eindigden was:

Details, zoals antenne, luchtpomp of handgreep, verhogen de visuele gelijkenis van het model met het voorbeeld.

Met andere woorden: “vertiefen” werd vertaald als… “verhogen”!

Toegegeven: je kunt ook vasthouden aan “Nähe”, zodat je iets krijgt met “in de buurt”:

Door details, zoals antenne, luchtpomp of handgreep, blijft het model visueel meer in de buurt van het voorbeeld.

Maar dan moet je nog meer veranderen, en geef toen, “vertiefen” vertalen met “verhogen” is veel grappiger.

Blik achter de schermen van een vertaling (3)

Een reclametekst voor een automerk duwde me de titel “Forward-facing wonder” in het gezicht, wat letterlijk betekent “vooruitkijkend wonder”. Maar dat is een draak van een vertaling.

Toegegeven: “forward-facing” is ook niet het toppunt van poëzie, maar het Engelse woord heeft de meevaller van de alliteratie, de hele zin krijgt een aardig ritme mee, en de eerste en laatste beklemtoonde lettergreep hebben gelijksoortige klinkers. Maar “Forward-facing wonder” is ook geen grootse poëtische inhoud.

Net die Engelse klankmeevaller maakt het moeilijk om een aanvaardbare Nederlandse vertaling te bedenken. “Vooruitkijkend wonder”? Afschuwelijk! “Naar voren kijkend wonder”? Bwah… “Vooruit gericht wonder”? Laat het nou zeg… “Naar voren gericht wonder”? Ja, zo kun je blijven knoeien… Ik dacht zelfs een moment aan “Wonder in de rijrichting”, wat ten minste past bij een auto, maar nogal geforceerd overkomt.

Hoe kon de vertaling de loutere betekenis weergeven, zonder als een baksteen te klinken? “Wonder in de rijrichting” kan dan min of meer het idee weergeven, maar heeft de muziek van een boekhoudkundig voorschrift. En dan nog: wat betekent dat eigenlijk, “wonder in de rijrichting”? Dat het wonder ligt in de richting waarin je beweegt, of dat het wonder zelf in die richting kijkt? Daarom alleen al viel die benadering af. Of je moest het nog omslachtiger maken met “Wonder dat in de rijrichting kijkt”. Dat is een oplossing om de inhoud te bewaren door woorden op elkaar te stapelen, waardoor je altijd verder afdwaalt van een geslaagde vertaling.

Ja, geluk hebben die Engelsen wel: “Forward-facing wonder” is geen wonderlijke zin, maar hij heeft alle klank mee.

De hele kwestie was dat de dynamiek van de oorspronkelijke woordgroep moest worden bewaard, van een auto die vooruit kijkt, tegelijk om weg te rijden, en tegelijk op de toekomst is gericht. Maar waarbij die hele dynamiek volgt uit het uiterlijk van de auto, uit het karakter van de vorm.

De enige oplossing was om los te komen van het origineel, en om op een of andere manier de inhoud ervan los te wrikken van de taal waarin hij ontstond, en die inhoud opnieuw in taal te laten neerdalen, als verdampt zeewater dat ergens op een weide neerdaalt, ver van de oorsprong, maar weer als water.

Het zou me helemaal niet verbazen als er andere mogelijkheden waren, maar uiteindelijk ontdekte ik “Een startklaar wonder”. Dat er een geweldige auto klaarstaat om weg te rijden, trillend van energie die hem wil wegrukken van zijn oorsprong, weg uit stagnatie, blijft enigszins aanwezig, en het bevat zelfs een beetje assonantie.

Blik achter de schermen van een vertaling (2)

Bijna elke vertaling levert stijloefeningetjes op. Dat geldt voor alle talencombinaties, maar niet altijd op dezelfde manier.
Als van de ene brontaal naar een bepaalde doeltaal woordvolgorde zonder problemen kan worden overgenomen, is dat voor een andere brontaal misschien helemaal het geval niet.
Sterker nog: alhoewel Duits voor Nederlandstaligen relatief doorzichtig is in vergelijking met Frans en Engels, krijg ik toch vaak het gevoel dat de zinsvolgorde veel minder moet worden aangepast van Engels dan van Duits naar Nederlands.
Cijfers daarover heb ik niet, maar misschien kan iemand me in de commentaren naar interessante bronnen doorverwijzen.

Een mooi voorbeeld van het omgooien gaf me deze Duitse zin:
“Unter tosendem Applaus und Gejubel dann ein erneuter Ortswechsel.”
De voor de hand liggende vertaling is:
“Onder daverend applaus en gejubel volgt dan een nieuwe verhuizing.”
Maar die zin loopt om een of andere reden niet. Hij lijkt te stokken na het het woord “gejubel”, alsof daar een cesuur ligt. Waarom is me niet duidelijk.
Bovendien lijkt “daverend applaus en gejubel ” een samentrekking van “daverend applaus en daverend gejubel”, maar een “daverend gejubel” is geen normale Nederlandse uitdrukking. Dat probleem kunnen we oplossen door de volgorde te veranderen:
“Onder gejubel en daverend applaus volgt dan een nieuwe verhuizing.”
Dat is al een stuk beter, maar het wekt de indruk dat er ook iets bij “gejubel” moet staan. Dus heb ik “daverend” maar geschrapt:
“Onder gejubel en applaus volgt dan een nieuwe verhuizing.”
En in die zin valt “dan” ook door de mand als overbodig, wat ten slotte een zin oplevert die het idee veel kernachtiger uitdrukt:
“Onder gejubel en applaus volgt een nieuwe verhuizing.”

Overigens is er wel meer aan de hand.
“Tosend” wordt eigenlijk niet vertaald met “daverend”, maar met “razen”, “donderen”, “gieren” of “(wild) bruisen”. Ten minste, dat stelt een gezaghebbend woordenboek voor, wat ik dus helemaal niet wou volgen.
Datzelfde woordenboek kende trouwens het woord “Gejubel” niet, wel “Jubel” en het werkwoord “jubeln”, en die zouden in de eerste plaats door “gejubel” en “jubelen” moeten worden vertaald, wat ik ook niet aanvaardde. De tweede keuzen, “gejuich” en “juichen”, leken me veel beter te passen.

Blik achter de schermen van een vertaling

Duits en Nederlands liggen dicht bij elkaar. Geef een willekeurige Nederlander een Duitse tekst, en hij ontcijfert ze tamelijk gemakkelijk. Er zullen wel enkele fouten zijn, maar het resultaat is redelijk goed in vergelijking met wat diezelfde willekeurige Nederlander zou doen als hij een Franse tekst krijgt.


Toch zijn er problemen. Bekend zijn de valse vrienden: woorden die op elkaar lijken, maar toch iets anders betekenen.

Maar daar stopt het niet. Hoe doorzichtig de woordenschat van een Duitse tekst voor een Nederlander ook lijkt te zijn, de grammatica kan onverwachts problemen opleveren.

Een voorbeeld:
“Nach fast genau drei Jahren ist das Stammwerk-Modell von Alejandro und Romina Rossi aus Buenos Aires endlich in Göppingen angekommen.”

Wie zo’n zin, zelfs rekening houdende met valse vrienden in de woordenschat, zonder veel nadenken vertaalt, eindigt met deze zin:
“Na bijna drie jaar is het model van het moederbedrijf van Alejandro en Romina Rossi uit Buenos Aires eindelijk in Göppingen aangekomen.”

Maar die is fout.

Waarom? Omdat het bedoelde moederbedrijf niet van Alejandro en Romina Rossi is. Zij hebben een model gebouwd van een moederbedrijf, maar het is niet hun bedrijf.

Om die verwarring te vermijden moet de zin worden omgegooid, en na heel wat gegoochel komt er dan dit uit:
“Na bijna drie jaar is in Göppingen eindelijk het model uit Buenos Aires aangekomen dat Alejandro en Romina Rossi van het moederbedrijf hebben gebouwd.”

Het zinsdeel “in Göppingen” moest naar voren worden geplaatst, net als het bijwoord “eindelijk”. De plaatsbepaling “uit Buenos Aires” werd achter “het model” gezet, en de nabepaling “van Alejandro en Romina Rossi” werd omgevormd tot een bijzin waarin ook werd opgenomen dat het om het moederbedrijf ging.

Die veranderingen werden niet alleen opgelegd om de betekenis duidelijk te maken, maar ook om de zin leesbaar te houden. Waardoor de ene wijziging leidde tot de andere.

Vertaaltips: Terms and conditions

terms-and-conditions

“Terms and conditions” is een van die termen in de Engelse juridische en semi-juridische literatuur die voor beginnende vertalers een probleem vormt.

Zelfs goede woordenboeken laten je min of meer in de steek, want zowel “conditions” als “terms” worden wel eens als “voorwaarden” vertaald, en “voorwaarden en voorwaarden” is geen goede vertaling. Maar “Terms and conditions” wordt ook als “voorwaarden” vertaald.

Hoe pak je dat aan?

De meest handige oplossing is om “Terms and conditions” te vertalen als “Algemene voorwaarden”.

“Conditions” apart zijn dan “Voorwaarden”, en “terms” worden “bepalingen”.

Als de termen apart worden gebruikt is het echter altijd aan te raden om goed op de context te letten, want “terms” zijn soms “betalingsvoorwaarden” of “afbetalingsvoorwaarden”. De betekenis hangt af van de tekst in haar geheel.

Maar er kunnen ook bepalingen worden gebruikt, zoals “Terms of use”. En dat betekent “Gebruiksvoorwaarden”, niet “Bepalingen van het gebruik”.

En daarom zijn automatische vertalingen zo’n sof.